Instituut voor Sociotherapie

Beroepsprofiel voor Sociotherapeuten

Het sociotherapeutisch gehalte van de hulpverlening

Wanneer de lezer zich na het voorgaande afvraagt in welke mate er in zijn instelling sociotherapeutisch gewerkt wordt, kunnen de volgende vragen worden beantwoord.
Wanneer bij de beantwoording steeds "veel" kan worden ingevuld en bovendien kan worden beschreven hoe daaraan wordt vormgegeven, dan is er sprake van een hoog sociotherapeutisch gehalte.
Wanneer daarentegen bij de beantwoording steeds "weinig" of zelfs "geen" moet worden ingevuld, zal er spake zijn van een laag tot zeer laag sociotherapeutisch gehalte.

  • In welke mate doet de dagelijkse leefomgeving een appèl op de cliënt om actief deel te nemen?
     
  • In welke mate worden de cliënten de mogelijkheden geboden om hun gedragsrepertoire bij te stellen en/of uit te breiden?
     
  • In welke mate kunnen cliënten zelf, met ondersteuning van de staf, het dagelijks leven vormgeven?
     
  • In welke mate zijn cliënten erop gericht met anderen taken te verrichten, te communiceren en te interacteren?
     
  • In welke mate kunnen de sociotherapeuten zelf leren van de interactie met elkaar de cliënten en de overige disciplines?
     
  • In welke mate zijn alle interacties tussen staf en cliënten in de instelling bespreekbaar voor zowel staf- als cliëntengroep?
     
  • In welke mate is de wederzijdse beïnvloeding en afhankelijkheid geëxpliciteerd in omgangsvormen, regels en het hulpverleningsaanbod, therapieën?
     
  • In welke mate is sprake van gelijkwaardigheid tussen cliënten en staf?
     
  • In welke mate is sprake van een open uitwisseling van informatie met betrekking tot de immateriële en materiële aspecten van het leefmilieu?
     
  • In welke mate staan de leefgroep en de werkers in verbinding met de rest van de instelling en de samenleving?

Het beantwoorden van de vragen en het onderkennen van de knelpunten dienen om bij te dragen tot verbetering van het leefmilieu en de ontwikkelingsmogelijkheden van de cliënten.
Een dergelijk "onderzoek" betekent dat de sociotherapeut bewust bezig is met het hulpverleningsaanbod en derhalve met het verstevigen van zijn beroepsidentiteit.
Het is uiteraard de sociotherapeut zelf die hiervoor verantwoordelijk is.
De sociotherapeut zal deze verantwoordelijkheid slechts goed kunnen concretiseren wanneer een instelling een cultuur heeft verworven die gericht is op ontwikkeling (education permanente), gelijkwaardigheid en wederzijds leren.

Index Terug naar index van dit artikel
Kopieer deze tekst

Inhoudsopgave | Contact | Voorpagina | Top
Deze bladzijde is het laatst gewijzigd op 2 januari 2005
Productie: PurpleUnlimited ©